Pequena digressão sobre angústia

Dos autores que trabalham com divulgação filosófica, André Comte - Sponville não é o que eu tenho mais apreço, mas é o que eu mais leio. Ou talvez seja o que eu mais tenha apreço justamente por isso. Um mini paradoxo.
Nesse livro inclassificável, já que nem mesmo o autor sabe dizer se se trata de uma obra filosófica ou literária; de ensaios ou apenas pensamentos, confidências, reflexões; ele tratará de diversos temas, entre eles, a angústia.
Nada mais humano que a angústia. Nada mais apavorante também (especialmente nos dias atuais).
Sponville fala no preâmbulo de sua obra que ela talvez seja melhor considerada como Impromptus.
Impromptus é uma pequena peça, de teatro ou de música composta "na hora e sem preparação."
Acho que esse meu texto talvez também se aproxime disso. Palavras tecladas no computador quase que ao mesmo tempo que surgem em meu pensamento, sem parar para maiores reflexões ou correções.
Nesse Impromptus, o autor trabalhará com a ideia de que a angústia não é uma patologia. Ao menos essa angústia existencial que nos acompanha durante todo o intervalo entre as duas únicas datas relevantes da vida, como dizia Fernando Pessoa, a do nascimento e morte.
Nascemos e morremos na angústia, ele nos dirá. Ela faz parte da nossa condição humana, da qual não podemos fugir.
A partir do momento que tomamos consciência da morte, da impermanência, da não garantia da vida, da nossa fragilidade e impotência diante do mundo, a angústia jamais nos abandonará.
Por definição, o que não é lá tão importante assim porque terminologias jamais conseguirão refletir fielmente o que o corpo sente (o que é uma dor?) , angústia é uma vertente do medo.
"É o medo de algo imaginário e necessário - sem objeto real, sem saída possível".
É também o medo de se perder o que se tem ou a espera daquilo que se perdeu.
De toda forma, não é um sentimento por algo que, de fato esteja acontecendo no âmbito da realidade. A velhice me angustia (um exemplo) justamente porque ainda sou jovem. A morte me angustia porque, obviamente, estou viva.
"Se toda angústia é imaginária; o real é seu antídoto."
Um ponto de vista interessante apresentado pelo autor é que as angústias se somam (tememos a velhice e a morte ao mesmo tempo), ao passo que no contato com o real, os males necessariamente se subtraem (só morremos uma vez).
Justamente por isso é mais fácil lidar com a vida como ela é , com todos os seus riscos, decepções, fracassos, mas também com suas pequenas satisfações e algumas alegrias para compensar. O que não nos livra da angústia, pelo contrário, é ela que nos fornece o terreno necessário para criarmos nossa relação com o mundo de forma mais autêntica, sem simulações, enfrentando e confrontando a nós mesmos.
Mas o que vemos acontecer atualmente é uma redução no nosso limiar de dor, no quanto de angústia conseguimos suportar. Corremos para os ansiolíticos, enchemos os consultórios dos psiquiatras. Jovens extremamente ansiosos, altos índices de suic*d.o. Isso é um triste sintoma da nossa mais completa incapacidade de aceitar a nossa vulnerabilidade existencial.
Estamos falhando como humanidade. Estamos menos humanos a cada dia.
Obviamente que há diferença entre a angústia de viver e a neurose da angústia. Temos nos perdido nessa diferenciação, colocamos tudo no mesmo pacote.
Para esta última, a medicina pode e deve fazer algo a respeito.
Para a primeira, Sponville recomenda a aceitação. Aceitar e não curar. Aceitar e não superar. Ou, para utilizar um termo da psicanálise, aceitar e não tamponar a angústia com sensações outras.
"A sabedoria está na aceitação do real, e não em sua negação."
E aceitar o mais serenamente possível.
Nisso reside a nossa sanidade psíquica. Em nossa capacidade de lidar com as provações sem desespero, vivendo (a vida como ela é) o mais corajosamente que pudermos, e acredite, nós podemos pra caramba.
Convém também não esquecermos o que bem nos disse Clarice Lispector,
"Mas angústia faz parte: o que é vivo, por ser vivo, se contrai."





kết quả bóng đá lúc mới mở lên mình cũng hơi nghi ngại, sợ lại kiểu chữ nhỏ li ti và nút bấm chạy tứ tung như mấy trang hay gặp. Nhưng lướt vài cái thì thấy giao diện khá ngay hàng thẳng lối, nhìn vào là biết chỗ nào là bảng số liệu, chỗ nào là danh sách, đỡ phải nheo mắt đoán. Mình thích cái cảm giác mọi thứ nằm theo từng khối rõ ràng, cuộn xuống không bị “lạc” sang nội dung khác. Thanh menu để chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại giữa mấy mục nhanh, không phải mò. Mấy cột trong bảng canh đều nên đọc lướt vẫn ổn, không cần zoom hay kéo ngang…
https://rikvipv0.com/ ừ đúng rồi, mình cũng từng nghĩ mấy trang kiểu này hay làm rối mắt, nên vào chỉ định lướt cho biết thôi. Ai ngờ nhìn tổng thể lại khá “dễ thở”, chữ không bị dồn sát nhau, kéo xuống vẫn thấy thoải mái chứ không mệt. Mình để ý mấy mục hướng dẫn cơ bản như đăng ký với đăng nhập được đặt khá dễ thấy, nên người mới chắc không phải loay hoay tìm (mình thì đang tranh thủ xem nhanh lúc nghỉ tay). Menu ở trên bấm qua lại ổn, không bị giật hay phải tải lâu, và các tiêu đề bài viết kiểu “tải”/“đăng ký” nhìn tách bạch theo từng khối nội dung trên trang.
https://789f-bet1.com/ mình ghé thử cho biết vì thấy mấy ông bạn nói hoài, chứ cũng không định chơi gì. Vào cái là thấy giao diện tiếng Việt làm khá dễ chịu, chữ nghĩa vừa phải nên lướt nhanh không bị rối mắt. Mình chỉ xem qua vài mục giới thiệu thôi, kiểu họ chia nội dung theo từng khối nhìn rõ ràng, kéo xuống là biết đang đọc phần nào. Menu cũng đặt ngay chỗ dễ thấy nên chuyển trang không phải tìm. Có mấy đoạn “ưu điểm” trình bày dạng box gọn gàng, đọc vài dòng là hiểu ý, không cần ngồi đọc cả trang. Nói chung trải nghiệm lướt trên web này khá mượt, nhất là mấy tiêu…
qs88live.com tối qua mình mở bằng điện thoại để xem nhanh trang chủ trông ra sao. Mình chỉ lướt vài vòng thôi, không đọc kỹ bài vở gì, chủ yếu để ý cách họ sắp xếp thông tin trên màn hình nhỏ. Nhìn vào là thấy bố cục rõ ràng, các mảng nội dung tách ra gọn nên mắt không bị rối. Màu sắc hơi nổi nhưng vẫn dễ nhìn, chữ với tiêu đề phân biệt ổn nên kéo xuống cũng không bị lạc. Mình thích nhất là mấy nút cơ bản như đăng ký với đăng nhập đặt ngay chỗ dễ thấy, bấm vào phát tới luôn. Ở trang chủ các khối nội dung và danh mục hiện ra…
QQ88 có dễ xài không nhỉ? Mình thử lướt vài phút thì thấy cũng ổn, kiểu nhìn vào là biết chỗ nào ra chỗ nấy. Bố cục chia thành các khối rõ ràng nên mắt không phải chạy vòng vòng để tìm thứ mình cần. Mình thích cái cảm giác trang không “la hét” bằng chữ, nhìn khá thoáng và hợp lý. Menu đặt ngay nơi dễ thấy, bấm đổi mục cái là chuyển liền, không phải chờ đợi gì nhiều. Mấy bảng thông tin dạng cột trông gọn và sạch, đọc nhanh là nắm được ý. Nói chung dùng lần đầu mà không phải suy nghĩ quá nhiều. Cuối cùng, phần tiêu đề từng khối tách bạch và canh…