Dias perfeitos (Wim Wenders)
- A leitora Clássica

- 13 de jan. de 2025
- 4 min de leitura

O que torna um dia perfeito ?
Assisti ao filme "Dias perfeitos" do diretor alemão Wim Wenders recentemente e o longa se tornou o meu filme favorito de 2024.
O que mais me cativa nesse filme é que ele é composto de silêncios. Seus parcos diálogos nos dão oportunidade de prestar atenção nos tons da paisagem, nas luzes e também nas sombras que elas formam, na música, na fotografia e até mesmo nas feições do protagonista que dizem muito sem dizer quase nada.
Hirayama é um homem simples que ganha a vida limpando banheiros públicos em Tóquio. O enredo do filme se dá em acompanharmos a sua rotina sempre a mesma que se inicia com o varrer da rua na sua vizinhança (seu despertador nada convencional), momento em que ele levanta, rega as plantas, escova os dentes, coloca a sua farda, pega um café na máquina que fica no estacionamento do seu prédio, entra na sua van, escolhe uma fita cassete e dirige ouvindo The Animals, Van Morrison, Rolling Stones, Lou Reed, Nina Simone, entre outros.
Á propósito, o título do filme faz referência à música Perfect Day do Reed que fala sobre um dia passado junto à pessoa amada, alimentando animais no zoológico, vendo um filme, tomando uma bebida no parque e depois indo para casa.
Algo que me chamou bastante atenção foi a maneira minuciosa, cuidadosa e concentrada com a qual Hirayama realiza seu trabalho. Ele não está lá pensando em quanto tempo falta para acabar o expediente. Ele apenas faz o que precisa fazer naquele momento , dedicando a cada ato uma atenção plena.
Isso não significa que o filme passa uma glamourização de uma rotina exaustiva de trabalho, mas o tom de que a vida acontece no agora está sempre presente.
Ter presença no presente é algo que, para mim, os orientais sabem muito mais do que nós e Hirayama sabe melhor que ninguém.
Esse é, inclusive, um ensinamento que ele passa para a sua sobrinha que o visita de surpresa.
"Da próxima vez é da próxima vez. Agora é agora"
Essa filosofia de vida deriva de um termo japonês, "Komorebi", que significa "raios de sol através das folhas ". Ele descreve o momento exato em que a luz passa pelas folhas das árvores criando sombras no chão. Para os japoneses, esse momento é único e irrepetível e é um convite à contemplação e à conexão com a natureza.
Komorebi fala de agora, do momento presente, da pausa para observar o mundo ao redor.
No filme, essas sombras formadas pela luz ao passar pelas copas das árvores são eternizadas através das fotografias que o protagonista tira na sua câmera analógica.
Aliás, nem só de limpar banheiros públicos vive Hirayama. Ele é amante da literatura, da música e da fotografia.
Seus "dias perfeitos" terminam sempre na companhia de um livro.

Palmeiras Selvagens de William Faulkner, Árvore de Aya Koda e Eleven de Patrícia Highsmith são os títulos que fazem companhia a Hirayama nas noites de solitude em sua modesta residência ao estilo japonês, sem muitos móveis, coberto com um tatame que favorece a apreciação do toque dos pés descalços e uma iluminação limite.
A estética da residência de Hirayama lembrou-me e bastante o ensaio de Junichiro Tanizaki, "Em louvor da sombra" , que já tem resenha aqui no blog.
Tanizaki nos fala nesse ensaio que para os orientais, de um modo geral, há outros prazeres estéticos para além do visual. Eles aprenderam a extrair a beleza através das sombras, diferente de nós ocidentais, que utilizamos a luminosidade em tudo.
Um tema também presente nesse ensaio e que é explorado no filme é a dualidade entre o antigo e o moderno.
Hirayama escuta suas músicas em fitas cassete bem ao estilo anos 80, o que choca sua sobrinha, acostumada a ouvir músicas em streamings nos seu iPhone.
"Dias perfeitos" fala também das pequenas gentilezas com as quais somos presenteados diariamente e nem percebemos. Ao terminar sua jornada de trabalho, o protagonista come costumeiramente no mesmo estabelecimento e é servido sempre acompanhado da mesma frase:
" Pelo seu trabalho duro."
Achei isso de uma sensibilidade incrível.
Mas apesar da rotina rigorosamente a mesma, o filme também mostra que a vida, com seus encontros e desencontros, é feita também de imprevisibilidades, como a chegada inesperada de sua sobrinha que não via desde criança e o reencontro com a sua irmã.
Esse reencontro revela feridas que o protagonista carrega consigo e que provocaram a quebra dos vínculos familiares. Ele abraça a irmã e chora.
Mas amanhã "é um novo amanhecer, é um novo dia, é uma nova vida para mim, sim . E estou me sentindo bem" como diz a tradução da música Feeling Good de Nina Simone.
No final das contas, o dia para ser perfeito, não precisa ser extraordinário. Ele só precisa ser vivido. Algo que para esse tempo em que estamos imersos nessa perspectiva de uma vida superprodutiva e hiperconectada, é difícil perceber.
"Dias perfeitos" me lembra que é possível trazer a felicidade para o momento presente e que essa ideia que o capitalismo nos vende diariamente de que só seremos felizes em outro momento, fazendo outra coisa, sendo outra pessoa, não é verdade.
Com o tempo aprendemos que os dias perfeitos são os mais comuns.
Extras:
O filme encontra-se disponível nas plataformas: MUBI, PRIME VÍDEO.
Tem no YouTube o filme completo e gratuito, porém sem legendas :
No Spotify tem uma playlist com a trilha sonora do filme e que é maravilhosa:



https://hz88site.com/ mình ghé vào thử cho biết vì thấy bạn bè nhắc, chứ không định ngồi lâu. Vừa mở ra là thấy giao diện khá thân thiện, nhìn không bị ngợp, mấy phần nội dung chia khối rõ nên kéo xuống cũng dễ theo dõi. Mình thích nhất là họ để phần FAQ/câu hỏi thường gặp khá lộ, kiểu người mới vào có gì thắc mắc thì đọc lướt vài dòng là hiểu sơ sơ, khỏi phải mò trong menu. Tốc độ tải trang cũng ổn, bấm qua lại mấy mục không bị lag. Nói chung mình chỉ xem cách họ trình bày thông tin thôi, và thấy các tiêu đề/khối nội dung được sắp xếp gọn gàng, nhìn phát…
https://www.7p7775.com/ I clicked in out of curiosity and ended up mostly noticing the interface more than anything else. It feels pretty tidy right away—nothing is crammed together, and the page doesn’t hit you with a bunch of clutter the second it loads. I like that the navigation is easy to follow, so you can bounce around without feeling like you’re stuck in some confusing maze. The info is also laid out in neat chunks, which makes it way faster to skim instead of reading a giant paragraph. Within a minute I had a decent sense of where things were, mainly because the menu is in a clear spot and the content is separated into clean rows/blocks.
xoilac TV dạo này thấy mọi người nói hoài nên mình cũng ghé thử cho biết. Mình không xem trận nào nghiêm túc đâu, chủ yếu vào lướt xem trang trông ra sao thôi. Cảm giác đầu tiên là giao diện nhìn khá nhẹ mắt, không bị nhét quá nhiều chữ một lúc nên đọc nhanh cũng không mệt. Mấy phần nội dung được chia thành từng khối rõ ràng, kéo xuống vẫn thấy mạch lạc chứ không bị loạn. Mình cũng thích cái cách họ để menu khá dễ thấy, bấm qua lại vài mục là quen ngay, không phải tìm vòng vòng. Nói chung kiểu trang này hợp với người chỉ muốn vào xem nhanh, nhìn phát biết…
RR88 mình cũng chỉ ghé thử vì thấy mọi người bàn tán nhiều, kiểu vào xem cho biết thôi chứ không có ngồi tìm hiểu sâu. Vừa mở lên là thấy trang nhìn khá “dễ thở”, nền nã chứ không rối mắt. Mình để ý họ chia nội dung thành mấy khối riêng biệt nên lướt xuống không bị loạn, nhìn phát biết chỗ nào là thông tin chính. Cái mình thích nữa là phần trình bày theo dạng bảng cột khá gọn, đỡ phải đọc dài dòng, ai lười như mình nhìn cái là hiểu đại khái. Menu đặt ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại cũng nhanh, không phải mò mẫm. Nói chung cảm giác họ sắp…
casino rr88 mình vừa ghé thử do thấy bạn bè nhắc, chủ yếu vào xem giao diện với phần giới thiệu thôi. Cảm giác đầu tiên là trang nhìn khá dễ thở, chia khối nội dung rõ ràng nên lướt một lúc là biết đang đọc đoạn nào, không bị rối mắt. Mình có để ý ngay cái heading “Trang Chủ Chính Thức 2026” đặt nổi bật, bên dưới có nhắc mốc thành lập 2018 và nói qua về giấy phép hợp pháp nên ai tò mò về nền tảng thì đọc nhanh cũng hiểu. Trên điện thoại cuộn xuống vẫn mượt, chữ canh gọn, mấy tiêu đề nổi lên rõ nên không cần zoom. Nói chung phần bố cục…